JARRET KEITH - amerykański jazzowy pianista i saksofonista sopranowy, kompozytor, kierownik własnego zespołu. Urodzony w Pensylwanii w roku 1948, pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach muzycznych. Gry na fortepianie uczył się od trzeciego roku życia. Mając lat kilkanaście koncertował jako pianista grając repertuar klasyczny, ale równocześnie współpracował w rodzinnej Pensylwanii z zespołami dixielandowymi. Po przeniesieniu się do Nowego Jorku rozpoczął stałą współpracę z zespołami jazzowymi, grając między innymi w grupie perkusisty Arta Blakyego. Od 1965 roku był członkiem zespołu saksofonisty i flecisty Charlesa Lloyda, wraz z którym w latach, 1966 i 1967 występował w Europie, grając jako pierwszy muzyk jazzowy na festiwalu jazzowym w Tallinie w Związku Radzieckim w 1967 roku, a potem jako członek zespołu C. Lloyda w Warszawie na imprezie Jazz Jamboree 1967. Następnie był przez krótki czas członkiem jednego z wielu zespołów kierowanych przez Milesa Davisa, wraz z którym uczestniczył w nagrywaniu płyt Live Evil i Live At The Fillmore East. Po rozstaniu się z M. Davisem występował solo, lub z własnym małym zespołem. Oto tytuły jego niektórych najsłynniejszych płyt: Gary Burton and Keith Jarrett, The Mourning Of A Star, Brith, podwójny album Expectations uważany za najlepszą płytę w jego dyskografii, Facing You, In The Lifht, potrójny album Solo Concerts nagrany podczas koncertu w Kolonii w RFN, oraz Treasure Island, Birth, Shades i inne. Jarrett uznawany jest za jednego z największych romantyków współczesnego jazzowego fortepianu.
| |
|